கர்நாடகத்திடம் இருந்து தமிழகம் நீரைப் பெற்றுக் கொண்டு தமிழகம் அவர்களுக்கு திருப்பி தருவது என்ன?

இன்றைக்கு பிற மாநிலத்தவரின் பார்வையில் நிச்சயம் இந்த கேள்வி எழும்.

இதற்கான விடையினை நேரடியாக தேடிப் பார்ப்பதை விடவும் இரு மாநிலங்களுக்குள் மறைமுகமாக பரிமாறக் கொள்ளப்படும் மனித வள ஆற்றல், வணிகம், ஆற்றல் பரிமாற்றம், என பல்வேறு நிலைகளில் நாம் ஒப்பிட்டு பார்க்கலாம்.

முதலில் கர்நாடகத்திடம் இருந்து தமிழகம் நீரைப் பெற வில்லை. "காவிரி நதி நீர்" தேசிய சொத்து. மேலும் தமிழர்களுக்கு சட்டரீதியில் பெற வேண்டிய உரிமையான‌ நீரைப் பெறுகிறோம். இதில் திருப்பி தர வேண்டியது என்ற ஒரு பார்வையே அவர்களை காவிரி நீருக்கு முழுப் பாத்தியம் நிறைந்தவராக்குகிறது.

இங்கே நியூஜெர்சி, நியூயார்க் மாகாணங்களுக்கிடையேயான ஹட்சன் நதி நீர் சிக்கலை ஒப்பிடலாம். ஹட்சன் நதி நீர் பாயும் இரு அருகமை மாநிலங்கள் ஒன்றுக்கொன்று பெறுவது என்ன? தருவது என்ன.

ஆனால் அவர்கள் இதற்கப்பால் அமெரிக்க ஒன்றியத்தின் “இன்டர்நேசனல் காமன் கமிசன்” மூலம் இணைந்து இரு மாநில மக்கள் நலனுக்கான 

கூட்டாகச் செயல்பாடுகளை செய்கிறார்கள். 

அமெரிக்காவின் மாநில சுயாட்சி உரிமை போல் ஒரு வேளை இந்தியாவிலும் அமையுமெனில் கர்நாடகம், தமிழகம் இரண்டும் செக் அன்ட் பேலன்ஸ் முறையில் நேரடியாக இணைந்து செயலாற்றவும் வாய்ப்புள்ளது.

புவிசார் கட்டமைப்பு பார்வையில் காவிரி நதி ஹட்சன் நதியினைப் போல் அல்லாமல் மேட்டில் இருந்து தாழ் நிலையில் தமிழகம் நோக்கி இயற்கையாகவே பாயும் நதி. இதில் ஒவ்வொரு பகுதியும் வேறு வேறான நிலப்பரப்பினை கொண்டவை. ஆகவே இந்த நதியினை நேரடியாக இரு மாநிலத்திற்கும் இடையேயான நீர்ப் போக்குவரத்திற்கு பயன்படுத்த இயலாது. இதற்கப்பால், தமிழகம் எப்படி கர்நாடக மாநிலத்திற்கு இந்நீரைப் பெறுவதன் மூலம் உதவ முடியும்.

தமிழ்நாட்டிற்கும், கர்நாடகத்திற்கும் இடையே மனித வள மேம்பாட்டில் நிகழும் பரிமாற்றம் மிகப் பெரியது. இன்றைய சூழலில் இந்தியாவின் தகவல் துறை நுட்ப துறையில் இந்தியாவிற்கு அதிக லாபம் தரும் மாநிலம் கர்நாடகம். இதற்கு அடுத்தது தமிழகமும், ஆந்திராவும் உள்ளது.

குறிப்பாக பெங்களூருவில் உள்ள சர்வதேச நிறுவனங்களுக்கு தமிழகத்தின் பொறியியல் கல்லூரிகளில் படித்த பல ஆயிரக் கணக்கான ஊழியர்களை தமிழகம் தந்திருக்கிறது. மற்ற மாநிலங்களை காட்டிலும் தமிழ்நாடு கர்நாடகத்திற்கு தந்திருக்கும் மனித வள ஆற்றல் மிக அதிகம்.

இந்த பொறியாளர்கள் அனைவரும் மேட்டுக்குடி குடும்பத்தில் இருந்து வந்தவர்கள் அல்லர். பலரும் காவிரி பாய்கிற அல்லது வேறு நிலப்பரப்பில் இருந்து ஏழை, நடுத்தர வர்க்கத்தில் இருந்து பயின்று வந்தவர்கள்.

இவர்கள் சம்பளத்திற்காக வேலை பார்க்கிறார்கள் என்று வாதம் வைத்துக் கொண்டாலும், இத்தனை மனித வள ஆற்றலை கொணர்வதற்கு ஆரம்ப பள்ளியில் இருந்து உயர் கல்வி வரை ஒரு அரசு எத்தனை ஆயிரம் கோடி செலவிட வேண்டும் என்பதையும் நாம் கணக்கில் கொள்ள வேண்டும்.

இவை தவிர, கர்நாடகத்திற்கு இங்குள்ள பல சிறு தொழில் நிறுவனங்கள், குறிப்பாக கோவை பகுதியில் இருந்து உதிரி பாகங்களை தருகின்றனர். இப்படி சொல்லிக் கொண்டே போகலாம். ஆக இரண்டு மாநிலங்களின் வளர்ச்சியும் காவிரி நீர் பங்கீடு வாயிலாகவும், அதற்கு அப்பாலும் ஒன்றுக் கொன்று பிரித்தறிய இயலாதவை. இதன் விளைவினை நேரடியாக அளவிட முடியாது. மேலும் தமிழகத்தில் காவிரி டெல்டா பகுதியில் விளையும் அரிசி பெரும்பான்மையும் கர்நாடகத்திற்கே அனுப்பப் படுகிறது. கர்நாடகாவில் நெல் உற்பத்தி குறிப்பிடத்தக்க‌ நிலையில் இருந்தாலும் தமிழகத்தில் இருந்து தரப்படும் அரிசி கர்நாடக உணவுத் தேவையில் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க பங்கை தருகிறது.

ஆகையால், தமிழகம் கர்நாடகத்திற்கு நேரடியாகவும், மறைமுகமாகவும் தரும் வளம் குறிப்பிடத்தக்கது.

சர்க்குலர் எக்கானமி (circular economy) பார்வையில் பார்த்தால் காவிரி படுகையில் நிகழும் மனித வள மேம்பாடானது இரு மாநிலங்களிலும் பெரிய மந்திர சாவியாக இருக்கிறது.

இவை எல்லாவற்றையும் விட இன்றைக்கும் கர்நாடக நிலப்பரப்பில் அதிகமான மழைப் பொழிவு காலத்தில் தமிழகம் அத்தனை நீரையும் வடிகாலாக மாற்றி கடலில் கலக்க வைத்து காக்கிறது. இந்த கால கட்டங்களில் தமிழக காவிரி படுகையில் ஏற்படும் வெள்ள சேதம் இன்றும் தொடரும் சோகம். தமிழகம் தன்னையே வருத்திக் கொண்டு கர்நாடகத்தை காக்கும் ஆபத்துதவி.

தமிழகம் கர்நாடகத்திடம் இருந்து பெற்றுக் கொண்டும், திருப்பி கொடுத்துக் கொண்டுதாம் இருக்கிறது. ஆகையால் காவிரி கர்நாடகத்தில் உற்பத்தி ஆகிறது என்ற ஒற்றை பார்வையில் கர்நாடகம் நாம் போற்றக் கூடிய அளவிற்கு ஜென்டில்மேனும் அல்ல, தமிழகம் அன்கன்டிசனலாக அவர்களுக்கு திருப்பி தர வேண்டிய செஞ்ச்சோற்று கடனாளிகளும் அல்ல.

பெருந்தேசிய இனங்களில் தமிழர், கன்னடர் இருவரும் புவிசார் நிலப்பரப்பில் மிக அருகே இணைந்து செயலாற்றிடக் கூடிய வகையில் இருக்கிறார்கள். அந்த வகையில் தமிழகம் கடந்த ஒரு நூற்றாண்டு காலமாக பல விசயங்களில் விட்டுக் கொடுத்து கர்நாடகத்தை அனுசரித்தே வந்திருக்கிறது என்று சொல்லலாம்.

காவிரி நீர்ப் படுகையும் உச்ச நீதி மன்ற தீர்ப்பும் - 2

காவிரி நதி நீர்ப் பங்கீட்டில் உச்ச நீதி மன்றம் வழங்கி இருக்கும் தீர்ப்பில் எட்டாவது பக்கம் மிக முக்கியமனாது. அதற்குள் செல்வதற்கு முன் தீர்ப்பு எந்த பார்வையின் அடிப்படையில் அணுகப்படுகிறது என்பதைப் பார்ப்போம்.

முதலில் கர்நாடகம் தெளிவாக ஒரு விசயத்தை முன் வைக்கிறது. "நதி நீர் பங்கீட்டில் ஒரு நதியின் நீரோட்டத்தினை (water flow)  விடவும் அந்த நதி பாயும் பகுதிகளில் உள்ள நீர் தேவையினை முன் வைத்தே பங்கிட வேண்டும். " 

கர்நாடகம் ஏன் இந்த கூற்றை முன் வைக்க வேண்டும்?

கர்நாடக பகுதியில், காவிரி உற்பத்தி ஆகிறது என்றாலும் தமிழகப் பகுதியில் தான் அதன் பயணம் அதிகம். உதாரணத்திற்கு, காவிரி நதி கர்நாடகத்தில் பாயும் நீளம் தோராயமாக 320 கி.மீ. தமிழகப் பகுதியில் பாயும் நீளம் 416 கி.மீ. இரண்டு மாநிலங்களுக்கும் பொதுவான நிலப்பரப்பில் பாயும் நீளம் 64 கிமீ. மொத்தம் காவிரி நதியின் நீளம் தோராயமாக 800 கிமீ நீளம். அந்த வகையில் தமிழகம் அதிகம் உரிமை கொண்டாடி விடக் கூடாது அல்லவா. ஆகையால் தேவைகளின் அடிப்படையிலேயே நதி நீர் பங்கீடு செய்ய வேண்டும் என வலியுறுத்துகிறது.

இரண்டாவது, மற்ற நாடுகளில் இதற்கு முன் நடந்த‌ சர்வதேச நீர் பங்கீட்டு வழக்கின் தீர்ப்புகளை உச்ச நீதி மன்றம் ஒப்பிடுகிறது. உதாரணத்திற்கு, கனடா, அமெரிக்காவிற்கு இடையேயான கொலம்பியா நீர்ப் படுகை சிக்கல். அமெரிக்காவில் நியூஜெர்சி மாநிலத்திற்கும் நியூயார்க் மாநிலத்திற்குமிடையேயான‌ நீர் பங்கீட்டு வழக்கு, என பல வழக்குகளை மேற்கோள் காட்டுகிறது. அத்துடன் இரண்டு வேறு பட்ட அரசியல் ஆளுகையின் கீழ் இருக்கும் நிலப்பரப்புகளுக்கு இடையே பாயும் நதியின் நீரைப் பங்கிடுவதில் சர்வதேச விதியாக கருதப்படும் ஹெல்சிங்கி (Helsinki rules) விதிகளையும் கணக்கில் கொள்வதாக உச்சநீதிமன்றம் தீர்ப்பில் சொல்லியுள்ளது.

தற்போது விசயத்திற்கு வருகிறேன். பக்கம் 8ல் (பத்தி 250-260) தமிழகம் மற்றும் கர்நாடக மாநிலத்தின் வீட்டு உபயோக (domestic), மற்றும்  தொழிற்சாலை (industries) தேவைகளையும் வரையறுக்கிறது. இதில் பெங்களூரு (Bangaluru) நகரின் தேவையாக கர்நாடக தரப்பு முன் வைத்திருக்கும் தரவுகளை உச்ச நீதி மன்றம் முக்கிய காரணியாக எடுத்துக் கொண்டுள்ளது. 

அதன் விபரம் பின்வருமாறு;

பத்தி 256 - 1990 ஆம் ஆண்டு கணக்குப் படி, பெங்களூரு நகரின்  நீர்த் தேவையானது 14.52 டிஎம்சி யாகவும், 20 அல்லது 25 வருடங்களில் உத்தேச நீர்த் தேவை தட்டுப்பாடு 30 டிஎம்சியாகவும் இருக்கும் என எதிர்பார்க்கப்பட்டது. தற்போது பெங்களூரு நகரின் நீர் தேவையானது 64% காவிரிப் படுகைக்கு வெளிப்பகுதியிலும், 36% காவிரி நீர்ப் படுகைப் பகுதியிலும் இருந்து பெறப்படுகிறது. இந்த அளவீட்டில் 25% மக்களுக்கு நாள் ஒன்றிற்கு ஒருவருக்கு 135 லிட்டரும், 75% மக்களுக்கு தலைக்கு 100 லிட்டரும் வழங்கப்படுவதாக புள்ளி விபரம் தெரிவிக்கிறது. இதன் அடிப்படையில் பெங்களூர் நகரின் தேவையானது 17.72 டிஎம்சி ஆகும். இந்த நீரை 50% நிலத்தடி நீர் வாயிலாகவும், மீதம் 50% காவிரி நீர்ப் படுகையில் இருந்தும் பெறப்படுகிறது. 

பத்தி 257 - அதே போல தமிழகத்தின் நீர் தேவையானது 2011 ஆண்டு படி 21.98 டிஎம்சியாக இருக்கும் என்ற கணிப்பில் 50% நிலத்தடி நீரைக் கொண்டும், 50% நீர்நிலைகள் மூலமும் பெற்றுக் கொள்ள முடியும் என்ற காரணியை உச்ச நீதி மன்றம் வைக்கிறது. 

பத்தி 256 மற்றும் பத்தி 257 படி,  தமிழகத்தை ஒப்பிடும் போது பெங்களூரு நகரின் நிலத்தடி நீரைக் கொண்டு அம்மக்களுக்கு விநியோகம் செய்ய இயலாததால் தமிழகத்திற்கு தரப்பட்ட நீரின் அளவில் இருந்து 4.75 டிஎம்சி நீரை குறைத்துள்ளது. 

பெங்களூரு போன்ற பெருநகரம் நகர்மயமாக்கலினால் நீர்த் தேவை அதிகரிக்கும் போது,  தமிழகத்திலும் காவிரி நீர்ப் படுகை பகுதியில் இருக்கும் பெருநகரங்களில் உடனடி நகர் மயமாக்கலினால் நீரின் தேவையும் அதிகரித்து இருக்குமே. அதனை மட்டும் கவனத்தில் உச்ச நீதி மன்றம் எடுத்துக் கொள்ளவில்லை. இன்னும் தெளிவாகச் சொல்வதென்றால், 

பெங்களூரு நகரின் தேவைக்கு அங்குள்ள நிலத்தடி நீரை தீவிரமாக கணக்கில் கொண்டவர்கள், தமிழகத்தில் காவிரி நீர்ப் படுகையில் இருக்கும் சேலம், ஈரோடு, கரூர், திருச்சி, தஞ்சை மற்றும் இந்த பகுதியில் இருந்து செயல்படும் கூட்டு குடிநீர் திட்டங்கள் ஆகியவற்றினால் பயனடைந்து கொண்டிருக்கும் 5 மில்லியன் மக்களைப் பற்றி கணக்கில் எடுத்துக் கொள்ளாதது அதிர்ச்சியாக உள்ளது. 

காவிரி நீர்ப் படுகையில் இருப்பவர்களின் நிலத்தடி நீர் ஆதாரமே கர்நாடகத்தில் இருந்து திறந்து விடப்படும் நீரைப் பொறுத்தே இருக்கும். மேலும், பெங்களூரு நகருக்கு மட்டும் உத்தேச நீர் தட்டுப்பாட்டினை (projection rate of water quantity) கணக்கில் கொண்டவர்கள், வழக்கு தாக்கல் செய்யப்பட்ட 2011 ஆண்டில் இருந்து ஏழு ஆண்டுகள் கழித்து இன்றைய தமிழகத்தின் நிலையினையும் வழக்கில் கணக்கில் கொள்ளாதது துரதிஸ்டவசமானது. 

நீர் பங்கீட்டு முறைகளில் உலகம் முழுவதும் பின்பற்றப்படும் ஹெல்சிங் விதிகளோடு, சர்வதேச‌ நிலத்தடி நீர் விதிகளை (International Ground Water Regulations) கணக்கில் கொள்ளாதது வருத்தமே. உதாரணத்திற்கு நீர் நிலை, ஆற்று வழி நீர் தடம் சார்ந்த நிலத்தடி நீரை கணக்கில் அறவே எடுத்துக் கொள்ளவில்லை. 

தமிழகம் ஏதோ நீர் ஆதாரங்களை சரி வர கவனிக்கவில்லை என்று பலரும் ஆதங்கப்படும் அதே சூழலில் பெங்களூரு நகரின் மிக மோசமான கட்டமைப்பும், கடந்த 25 வருடங்களில் கர்நாடக அரசின் தொலை நோக்கற்ற திட்டங்களும்தான் பெங்களூரு நகரை இன்றைய நிலைக்கு தள்ளியுள்ளது. இதையும் நீதி மன்றம் கணக்கில் எடுத்துக் கொண்டிருக்க வேண்டும். 

சமீபத்தில் இந்தியன் இன்ஸ்டியூட் ஆப் சயின்ஸ் கல்வி நிறுவனத்தின் பேராசிரியர் டி.வி. ராமசந்திரன் அவர்கள் தலைமையிலான ஐவர் குழு  "கர்நாடக அரசு மழை நீர் சேகரிப்பினை பெங்களூரு நகரில் சிறப்பாக செயல்படுத்துவதில் தவறி விட்டனர்" என்று தங்களது ஆயவறிக்கையினை சமர்பித்துள்ளனர். 1800 ஆம் ஆண்டு கணக்கு படி பெங்களூரு நகரில் உள்ள ஏரிகளின் நீர் பிடிப்பு கொள்ளளவு 35 டிஎம்சி.  ஆனால், தற்போது அதன் கொள்ளளவு 2 டிஎம்சியாக குறைந்துள்ளது.  இந்த அளவிற்கு நீர் நிலைகளை மோசமான நிலைக்கு தள்ளிய கர்நாடகம் பற்றி எவரும் பேச மாட்டார்கள்.

பத்தி 259 ல் கார்நாடக பகுதியில் இருக்கும் காவிரி படுகையில் கிடைக்கும் நிலத்தடி (ground water) நீரானது 3.82 டிஎம்சி நீர் என உச்சநீதி மன்றம் சிலாகிக்கிறது. ஆனால் அதே அளவு நீரைக் கொண்டு ஏன் அவர்களால் பெங்களூர் நகரை சமாளிக்க முடியாதா? தற்போது  அவர்களுக்கு கிடைக்கும் நீரின் அளவான நாள் ஒன்றிற்கு 1,391 மில்லியன் லிட்டரில் 678 மில்லியன் லிட்டர் காவிரி நீர்ப் படுகையிலும், 672 மில்லியன் நிலத்தடி நீர் வாயிலாகவும், 41 மில்லியன் சுத்திகரிக்கபப்ட்ட நீரிலும் இருந்து கிடைக்கிறது. அவர்களுக்குத் தேவையான நீரினை பெங்களூரு நகரைச் சுற்றியுள்ள ஏரிகளை தூர்வாரி மழைநீரினை தேக்கி வைத்தாலே அவர்களுக்கு தேவையான 672 மில்லியன் லிட்டர் நீரை நாள் ஒன்றிற்கு எளிதாக பெற முடியும். ஆனால் வம்படியான தமிழகத்திற்கு ஒதுக்கப்பட்ட நீரில் கை வைத்துள்ளார்கள்.

மேலும் பெங்களுரு நகர்புறத்து மக்களுக்கு தரப்படும் நீரின் அளவை தலைக்கு 150 லிட்டர் என நிர்ணயித்து விட்டு தமிழகத்தில் காவிரி படுகையில் இருக்கும் மாநகரங்களுக்கு தலைக்கு 100-130 லிட்டர் என நிர்ணயித்து கணக்கில் எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டு இருக்கிறது. இரண்டு சமமான நகரை ஒப்பிட்டிருந்தால் ஏற்றுக் கொள்ள முடியும். ஆனால் பெங்களூரு நகருக்கு மட்டும் சிறப்பு கவனம் தந்து விட்டு தமிழகத்தில் உள்ள பெரு நகரங்களை கணக்கீட்டில் புறக்கணித்திருப்பது ஆச்சரியமாக உள்ளது. 

மொத்தத்தில் நம்மிடம் குறைக்கப்பட்டிருக்கும் 4.75 டிஎம்சி நீர் எத்தையக விளைவினை ஏற்படுத்தும்?

ஒரு டிஎம்சி (tmc.ft) நீரைக் கொண்டு நாள் ஒன்றிற்கு 6 லட்சம் மக்கள் பயனடைவார்கள். அப்படியானால்,  30 லட்சம் மக்களுக்கு தேவையான நீர் இனி நமக்கு நாள் ஒன்றிற்கு குறையும். அதனை எப்படி கூட்டு குடிநீர் திட்டத்தை நம்பி இருப்பவர்கள் சமாளிக்கப் போகிறார்கள். 

இவை எல்லாவற்றிற்கும் உச்சமாக மீண்டும் காவிரி மேலாண்மை வாரியம் அமைக்கும் பணியினை ஒன்றிய அரசிடமே தந்துள்ளது உச்ச நீதி மன்றம். இது மீண்டும் பூனையை காவலுக்கு வைக்கும் வேலைதான். 

இந்த பதிவில் தமிழகத்திற்கு குறைக்கப்பட்டு இருக்கும் 14.75 டிம்சி நீரில் 4.75 டிஎம்சிக்கு மட்டும்தான் இந்தப் பதிவில் விளக்கமாக எழுதி உள்ளேன். மீதம் 10 டிஎம்சி நீர் எப்படி எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டது என இன்னொரு பதிவில் எழுதுகிறேன்.

இவை எல்லாவற்றையும் விட கர்நாடக தரப்பு வாதத்திற்கு நாம் மிகச் சரியாக தரவுகளை முன் வைத்து வாதாடினோமா அதனையும் நாம் தீர்க்கமாக வாசிக்க வேண்டி உள்ளது.

காவிரிப் படுகையும் உச்ச நீதி மன்ற தீர்ப்பும்

தமிழகத்தின் மத்தியப் பகுதியில் இருக்கும் கரூர் நகரில் வசிக்கும் மக்களின் எண்ணிக்கை ஒரு லட்சத்தை தொடும். கரூர் நகரின் எல்லையில் இருக்கும் இனாம் கரூர், தாந்தோனிமலை, ஆண்டாங்கோவில் நகராட்சி பகுதிகளில் வசிப்பவர்களையும் சேர்த்தால் தோராயமாக 2 லட்சத்து 20 ஆயிரம் பேர் கரூர் நகரிலும், அதனை ஒட்டியும் வசிக்கிறார்கள்.இவர்கள் அனைவருக்கும் குடிநீரானது எங்கள் ஊரின் அருகில் இருக்கும் காவிரி ஆற்றுப் படுகையில் இருந்துதான் செல்கிறது. 

தமிழகத்தில் இன்று வரை நடைமுறையில் இருக்கும் பல கூட்டு குடிநீர் திட்டத்தில் கரூர்‍- திண்டுக்கல் கூட்டு குடிநீர் திட்டமும் ஒன்று. முதல் திட்டத்தின் மூலம் ஏற்கனவே இதே பகுதியில் இருந்துதான் தினமும் திண்டுக்கல் நகருக்கு குடிநீர் செல்கிறது. தற்போது இந்த திட்டம் செயல்படும் நெரூரில் இருந்து பத்து கிமீ தொலைவில் காவிரி ஆற்றில் மாயனூர் பகுதியில் இருந்து இரண்டவாது கூட்டு குடிநீர் திட்டம் திண்டுக்கல்லுக்கு செயல்பட உள்ளது. 

இத்துடன் நாமக்கல் நகருக்கும்  காவிரி ஆற்றுப் படுகையில் இருந்துதான் குடிநீர் செல்கிறது. கரூர், திண்டுக்கல், நாமக்கல் நகரில் உள்ளவர்களோடு சேர்த்து இத்திட்டம் செல்லும் வழியில் இருக்கும் ஆயிரக்கணக்கான‌ கிராமங்களுக்குமான குடிநீர் ஆதாரம் காவிரி நீர் படுகையில் கிடைக்கும் நீர்தான். இதனை வைத்துப் பார்க்கையில், கரூர், திண்டுக்கல், நாமக்கல் மற்றும் இதனைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகள் என தோராயமாக 25 லட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட மக்களுக்கு காவிரி நீர்ப் படுகைதான் முதன்மை குடிநீர் ஆதாரம்.

இவை தவிர திருச்சி, தஞ்சாவூர் பகுதிகளில் உள்ள குடிநீர் திட்டங்களும் காவிரிநீர் படுகையினை நம்பியே உள்ளது. அந்த வகையில் காவிரி நதியில் இருந்து பெறப்படும் நீர் தமிழகத்தில் 3 ல் ஒரு பங்கு குடி நீர்த் தேவையினை பூர்த்தி செய்து வருகிறது.

சரி,காவிரி நதிப் படுகையின் நீர் ஆதாரம் எங்கிருந்து கிடைக்கிறது?

ஒன்று கர்நாடகவில் இருந்து பெறப்படும் நீர், மற்றொன்று பருவ மழை. இரண்டு ஆதாரங்களில், கூட்டு குடிநீர் திட்டத்தினைப் பொறுத்த வரை கர்நாடகவில் இருந்து பெறப்படும் நீரின் அளவு மிக முக்கியமானது. குறிப்பாக, வருடத்தில் சொற்ப நாட்களே கர்நாடகத்தில் இருந்து வரும் நீரை நிலத்தடி நீராக சேமித்து வைப்பதன் மூலம் மட்டுமே இத்திட்டம் இயங்கி வருகிறது.சமீபத்தில் பொய்த்துப் போகும் பருவ மழையினை கணக்கிலேயே எடுத்துக் கொள்ள இயலாது.

இப்படிப் பட்ட சூழலில்தான் கர்நாடகம் தமிழகத்திற்கு 192 டிஎம்சி நீர் வழங்க வேண்டும் என்று காவிரி நடுவர் மன்றம் தீர்ப்பு சொல்லியிருந்த நிலையில், தற்போது அந்த அளவில் இருந்து 14.75 டி.எம்.சியினை உச்ச நீதி மன்றம் குறைத்துள்ளது.   

இது தமிழகத்தில் இருக்கும் பல லட்சம் மக்களின் அன்றாட வாழ்வாதாரத்தையே நிச்சயம் பாதிக்கும். 

உச்சநீதி மன்றத்தின் தீர்ப்பில் தமிழகத்தின் நிலத்தடி நீர் ஆதாரத்தையும் கணக்கில் கொண்டுள்ளதாக தெரிவித்துள்ளார்கள். உண்மையில், கர்நாடகம் தரும் நீரில் தான் காவிரி ஆற்றின் படுகையில் நீர் சேமிப்பு நிகழும். மேலும் சமீப வருடங்களில் அளவுக்கு அதிகமாக அள்ளப்பட்ட காவிரி ஆற்று மணலால் நிலத்தடி நீர் மட்டம் மிக மோசமாக உள்ளது. 

எதிர் வரும் கோடைகாலம் உண்மையிலேயே தமிழகத்திற்கு பெரும் சவாலாக இருக்கும்.

நதி நீர் ஆதாரங்களைப் பொறுத்தவரை தனி ஒரு மாநிலம் சொந்தம் கொண்டாட முடியாது என்று உச்சநீதி மன்றம் தந்திருக்கும் தீர்ப்பு வரவேற்க வேண்டியது எனினும் நமக்கான உரிமையினை பிடுங்கிய வகையில் சொல்லனா துயரை தமிழக மக்களுக்கு உச்சநீதி மன்றம் தந்துள்ளது.

சாக்கடை நீர் ஒரு பொக்கிசம்

உங்களுக்கு பிடித்தமான பறவைகள் ஐந்தை சொல்லுங்கள் என்று யாராவது கேட்டால், நிச்சயம் அதில் காகம் இருக்கவே வாய்ப்பில்லை.

வசீகரிப்பான நிறம், குரல் என்று இல்லாததால் காகம் பெரிதாக மனிதர்களால் ஈர்க்கப்படவில்லை என்றாலும் காகம் குறித்து பல்வேறு பாசிட்டிவான‌  நம்பிக்கைகள் உலகமெங்கும் நிலவுகிறது. 

காக்கை ஆகச் சிறந்த புத்தி கூர்மையுடைய (intelligent) பறவை என்று அறிவியலாளர்கள் தற்போது நிரூபித்துள்ளார்கள்.. மனிதர்களின் நடவடிக்கைகளை கவனிக்கும் காகங்கள் அதனை அப்படியே செய்யவும் பழகுகிறது. குறிப்பாக காகம் அதிகம் சுத்தத்தினை எதிர்ப்பார்க்கும்  பறவை. புறாக்கள் என்னதான் அழகாக இருந்தாலும் அது மனிதர்களைப் போலவே எல்லா இடங்களையும் அசுத்தப் படுத்துவதோடு, மனிதர்களின் வாழ்விடங்களையும் ஆக்கிரமித்து கொள்ளக் கூடியவை.

ஆனால் காகங்கள் மனித நடமாட்டமே இல்லாத மரங்களின் கிளைகளில் வசிக்கும் தன்மை கொண்டது. மனிதர்கள் புழங்கும் இடங்களை அசுத்தப்படுத்தாதவை.

சரி எதற்கு இந்த காகம் பற்றிய பீடிகை. 

இங்கே புகைப்படத்தில் பார்க்கும் நீர்த் தேக்கத்தில் ஏராளமான காகங்கள் குளிப்பதையும் நீர் அருந்துவதையும் காணலாம்.

At sewage water treatment plant inside Rashtriya Chemicals and Fertilisers, Chembur, Mumbai.

காகங்கள் சுத்தமான நீர் நிலையில் மட்டுமே தனக்கான தேவைகளை பூர்த்தி செய்து கொள்ளும். அதனாலேயே மனிதர்கள் பயன்படுத்தும் சுற்றுப் புறத்தோடு அனுசரித்து வாழ்பவை. அந்த வகையில் பார்த்தால் இந்த நீர் நிலை மிக சுத்தமானது என்று நாம் நிச்சயம் நம்பலாம்.

ஆனால், இந்த நீர்த் தேக்கத்தில் உள்ள நீரானது முழுக்க மும்பையின் ஒரு பகுதியில் இருந்து பெறப்பட்ட சாக்கடை (sewage) நீரை சுத்திகரிப்பு செய்தது என்றால் நம்ப முடிகிறதா?

மனித கழிவுகள், குப்பைகள், உணவு கழிவுகள் என பல்வேறு கழிவுகளை நீக்கி நீரை மட்டும் வடி கட்டி பல்வேறு நிலைகளில் சுத்திகரிப்பு செய்து இந்த நீரை ஒரு தேக்கத்தில் தேக்கி வைத்திருந்தார்கள். இந்த குப்பை சுத்திகரிப்பு நிலையம், மும்பை நகரின் செம்பூரில் உள்ள‌ ராஸ்ட்டிரிய ரசயானம் மற்றும் உரத் தொழிற்சாலையின் (Rashtriya Chemicals and Fertilisers) உள்பகுதியில் நிறுவப்பட்டுள்ளது.

மும்பை நகரின் எல்லைப் பகுதியில் இருந்து மிகப் பெரிய கால்வாய் மூலம் குப்பைகளை வடிகட்டி நீரை மட்டும் பிரித்து இந்த சுத்திகரிப்பு நிலையத்திற்கு  கொண்டு வருகிறார்கள். பின்னர் ஏரியேசன், உயிரி நுட்பம், மற்றும் தலைகீழ் சவ்வூடு பரவல் (reverse osmosis) என பல நிலைகளில் சுத்திகரித்து கிருமிகளற்ற, கடினமான தாதுக்கள் நீக்கப்பட்ட மிக‌ சுத்தமான நீரை தனியாக நீர்த் தேக்கத்தில் தேக்கி வைக்கிறார்கள்.

ராஸ்டிரிய உரத்தொழிற்சாலையின் ஐம்பது சதவிகித நீர்த் தேவையினை குப்பையில் இருந்து மறு சுழற்சி செய்யப்பட்ட நீரில் இருந்தே பெறுகிறார்கள். அதை விட ஆச்சரியம் மும்பை நகரில் உள்ள குடிசைகள் நிறைந்த சேரிப் பகுதிகளுக்கு டாய்லெட் மற்றும் இதர தேவைகளுக்கான பயன்பாட்டில் 75 சதவிகிதம் இந்த நீரைப் பயன்படுத்துகிறார்கள்.

நாள் ஒன்றிற்கு 22.75 மில்லியன் டன் மாநகராட்சி சாக்கடை கழிவில் இருந்து 15 மில்லியன் டன் குடி நீரை சுத்திகரித்து பெறுகிறார்கள். தற்போது டிராம்பே பகுதியில் மற்றொரு சாக்கடை நீர் சுத்திகரிப்பு நிலையத்தை நவீன நுட்ப வசதிகளுடன் நிறுவி உள்ளனர்.

மும்பை போன்ற கோடிக் கணக்கான மக்கள் வசிக்கும் பகுதியில் இது போன்ற கழிவு நீரை பாதுகாப்பாக சுத்திகரிப்பதோடு அதில் இருந்து கிடைக்கும் சுத்தமான நீரை மறு சுழற்சிக்கு செய்வதன் மூலம் சுற்றுப் புற சுகாதார சீர்கெட்டை பெருமளவுக்கு தடுக்க முடிகிறது. மேலும், மனித செயல்பாடுகள், தொழிற்சாலை தேவைகள் இவற்றில் வீணாகும் நீர்ப் பயன்பாடும் சேமிக்கப்படுகிறது.

ஒவ்வொரு ஆண்டும் இந்தியாவில்  அதிகரித்து வரும் மக்கள் தொகையினால் எதிர் வரும் காலத்தில் நீர்த் தேவை மிகப் பெரிய சவாலாக இருக்கும். உதாரணத்திற்கு இந்தியாவின் கையிருப்பு நீரின் அளவு 2025 ஆம் ஆண்டு தோராயமாக 1320 கன மீட்டர் ஆக இருக்கும் என எதிர்பார்க்கப் படுகிறது. ஏறத்தாழ பதினேழு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு 2001 ஆம் ஆண்டு நீர் இருப்பு 1816 கன மீட்டராக இருந்தது. இடைப்பட்ட 17 ஆண்டுகளில் 496 கன மீட்டர் கொள்ளவு தற்போது வேகமாக குறைந்துள்ளது. அப்படி என்றால் 2025 ஆண்டு நினைத்துப் பார்க்கவே அச்சமாக உள்ளது.

நீர் தட்டுப்பாட்டினை எதிர்க் கொள்ள ஒரே உத்தி கழிவு நீரினை மறு சுழற்சி செய்து அதில் இருந்து குடி நீர் அல்லாத மனித தேவைகளை பூர்த்தி செய்வது, விவசாயத்திற்கு பயன்படுத்துவது என முயற்ச்சிக்கலாம்.

சமீபத்தில் தென் ஆப்ரிக்காவில் கேப்டவுன் நகரில் மிகப்பெரிய நீர்த் தட்டுப்பாடு ஏற்பட்டுள்ளது. இங்கே நாள் ஒன்றிற்கு தற்போது கேப்டவுன் நகர் மன்றம் மூலம் ஒரு குடும்பத்திற்கு 25 லிட்டர் மட்டும் ரேசன் முறையில் வழங்கி வருகிறார்கள்.  இந்த 25 லிட்டர் நீரை வைத்து ஒரு குடும்பம் எப்படி வாழ முடியும் என யோசிக்கவே கொடுமையாக உள்ளது. மே மாதம் கோடையில் மிகப் பெரிய நீர் வறட்சியினை எதிர் கொள்ள "ஜீரோ டே" என்று இப்பொழுதே கேப் டவுன் நகரில் நாட்களை கணக்கிடத் துவங்கி விட்டார்கள்.

தமிழகம் கோடை காலத்தில் காவிரி நீருக்காக கர்நாடகத்தையே எதிர்பார்த்து உள்ளது. பருவ மழை பொய்த்து போனால் நிலைமை மிக மோசமாகி விடும். நம்மிடம் கைவசம் உள்ள‌ ஏரி, கண்மாய்களை தூர் வாரி வைப்பதோடு, அவற்றில் குப்பைகள், பிளாஸ்டிக் பைகள், முட்புதர்கள் என மாசுபடுத்தாமல் இருக்க வேண்டும். குறிப்பாக ஆக்கிரமிப்பு செய்பவர்களை தயவு தாட்சண்யம் பார்க்காமல் தண்டிக்க வேண்டும்.

நகர்ப் புற பகுதிகளில் சாக்கடை கழிவு நீர் சுத்திகரிப்பு நிலையங்கள் மறு சீரமைப்பு செய்யப்பட்டு அதிகமாக நீரை உறிஞ்சும் தொழிற்சாலைகள் இந்த நீரைக் கொண்டு இயங்கவும் அறிவுறுத்தலாம்.

மட்கும் குப்பைகள், மட்காத குப்பைகள் என தனித் தனியாக பிரித்துப் போட்டால் குப்பைகள் மறு சுழற்சி மூலம் மின்சாரம், உரம் போன்ற விலை மிகு பொருட்களை நன்மையாக பெற முடியும்.

குடிநீர் சேமிப்போடு, கழிவு நீரையும் சுத்திகரிக்கும் நுட்பங்களை விரைவாக கற்பதோடு பயன்படுத்தவும் பழகிக் கொள்ள வேண்டும்.

நம் நீர் நிலைகளில் காகம் பெருகட்டும்.

குறிப்பு:

உலக நாடுகளிலேயே சிங்கப்பூர்தான் கழிவு நீரை சுத்திகரித்து குடிநீராக பயன்படுத்துவதில் முன்னனியில் உள்ளது. கழிவு நீரோடு, மழை நீரையும் சேதாரம் இல்லாமல் சேகரித்து தலை கீழ் சவ்வூடு பரவல் நுட்பம் மூலம் சுத்திகரித்து அவற்றை "NEwater"  என்ற பெயரில் குடிநீராக பாட்டில்களில் சந்தையில் விற்கிறார்கள்.

சிங்கப்பூர் அளவிற்கு இல்லை என்றாலும் மும்பையில் உள்ளது போல் சாக்கடை கழிவு நீரை சுத்திகரித்து மறு சுழற்சி பயன்பாட்டிற்கு பயன்படுத்தலாம்.

தானாகவே சுத்தம் செய்யும் பரப்புகள் (Self-cleaning surface coating)

நீர் விலக்குமை பூச்சுகள் ( water repelling coating) என்றால் என்ன? என்று நண்பர்கள் கேட்டிருந்தார்கள்.

இது குறித்து அவ்வப்போது நான் எழுதி வந்தாலும் எளிய வார்த்தைகளில் சொல்லி விடுகிறேன்.

தாமரை இலையில் நீர் ஒட்டாது உருண்டு ஓடும். இதனை லோட்டஸ் எபக்ட் (lotus effect) என்று பொதுவாக சொல்வார்கள்.

எப்படி தாமர இலை மீது மட்டும் நீர் ஒட்டுவதில்லை?

காரணம், தாமரை இலையின் மீது உள்ள மெழுகு (wax) போன்ற பூச்சு. இந்த மெழுகுப் பூச்சு இலையின் மீது நீர்த் தொடு கோணத்தை அதிகரிக்கிறது. அதாவது, தொடு கோணம் 90 டிகிரிக்கு மேல் இருந்தால் நீர் அப்பரப்போடு ஒட்டாது விலகி ஓடும். இத்தையக பரப்பினை நீர் விலக்குமை பரப்பு (hydrophobic surface) என்று அழைக்கலாம். தொடுகோணம் மிக அதிகமாக 150 டிகிரிக்கு மேல் இருந்தால் நீர் அதிவிலக்குமை பரப்பு (superhydrophobic) எனலாம். எனவே நீர் ஒரு பரப்போடு ஒட்டியிருக்க, தொடு கோணமானது 90 டிகிரிக்கு (hydrophilic surface) கீழே இருக்க வேண்டும்.

இதனால் என்ன பயன்?

இயற்கையிலேயே தாமரை இலையில் அமைந்திருக்கும் மெழுகைப் போலவே செயற்கை முறையில் உருவாக்கப்படும் பூச்சுகள், ஒரு குறிப்பிட்ட சுவர் அல்லது பரப்பின் மீது படியும் அழுக்கு, பிசின், எண்ணெய், சேறு, இன்னபிற மாசுக்கள் ஒட்டாதவாறு சுத்தமாக வைத்திருக்க உதவுகிறது. குறிப்பாக பல அடுக்குமாடி கட்டிடங்களின் சுவர்கள், சன்னல்கள், வாகனங்களின் சன்னல்கள், அதன் வெளிப்புற பகுதி, வீட்டு உபயோக பொருட்கள், மருத்துவ பயன்பாட்டு கருவிகள் ஆகியவற்றை வெளிப்புற தூசு, அழுக்கில் இருந்து எளிதாக‌  பல் பயன்பாட்டிற்கு இந்த பூச்சுகளை பயன்படுத்தலாம். இதன் மூலம் மனித ஆற்றல் செலவு வெகுவாக சேமிக்கப்படுகிறது.

சமீபத்தில் நீரில் இருந்து எண்ணெயினை பிரித்தெடுக்கும் சல்லடைகளாக‌ நீர் விலக்குமை பண்பைப் போலவே, எண்ணெய் விலக்குமை (Oleophobic)  பண்புள்ள பூச்சுகளை பயன்படுத்துகிறார்கள். கடல் விபத்துகளில் நிகழும் எண்ணெய் கசிவினை கடல் நீரில் இருந்து அப்புறப்படுத்த பூச்சுகளை பயன்படுத்துகிறார்கள். குறிப்பாக நானோ (nanoparticle) அளவிலான பூச்சுகள் பெரிய அளவில் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

நேரடியான சோதனை மூலம் விளக்க, இங்கே எமது கூட்டு ஆராய்ச்சியில் உருவாக்கப்பட்ட நானோ வடிவிலான‌ காப்பர் ஆக்சைடு பூச்சு (coppe oxide coating ) எவ்வாறு ஒரு கண்ணாடி பரப்பின் மீது கொட்டப்பட்டுள்ள கரி (carbon) துகள்களை அப்புறப்படுத்துவது என தாமரை இலையோடு ஒப்பிட்டுள்ளேன்.

நானோ அளவிலான காப்பர் ஆக்சைடு பூச்சு நீர் அதிவிலக்குமை பண்பினை கொண்டிருக்கிறது. ஆகையால், நீர் திவலைகள் காப்பர் ஆக்சைடு பரப்பின் ஒட்டாமல் உருண்டு ஓடும் போது அதன் மீது கொட்டப்பட்டுள்ள‌கரித்துகள்களை எளிதாக அப்புறப்படுத்துகிறது என நிரூபித்துள்ளோம். மேலும் இவ்வாய்வில் அதி வேகமாக நீரை இந்த பூச்சின் மீது செலுத்தும் போது பூச்சின் பரப்பு பிய்ந்து கொள்ளாமல் உறுதியாகவும் உள்ளது.  

பயன்பாட்டிற்கு தகுந்த வாறு தற்போது அதிவெப்பநிலையினை தாங்க கூடிய பாலிமர் பூச்சுகளை தானாகவே சுத்தம் செய்யும் பரப்புகளுக்காக‌(Self-cleaning coating) ஆராய்ச்சியாளர்கள் வடிவமைத்துள்ளனர்.

ஜப்பானிய அரசின் மிக உயரிய அங்கிகாரமாக கருதப்படும் “ஆர்டர் ஆப் கல்சர் மெரிட்” (Order of Culture Merit) விருதை எங்களது வழிகாட்டியும், ஆசிரியருமான, பேராசிரியர் அகிரா புஜிசிமா பெற்றுள்ளார். இவ்விருது இந்தியாவில் வழங்கப்படும் பாரத ரத்னா விருதைப் போல ஜப்பான் நாட்டில் மிகப் பெரிய மரியாதைக்குரியது.

ஜப்பானிய பிரதமர் அபே-சன் முன்னிலையில், மரியாதைக்குரிய ஜப்பானிய அரசர் அகிகுதொ- சன் அவர்களிடம் இருந்து நவம்பர் மாதம் 3 ஆம் திகதி இவ்விருதை பெற்றுள்ளார். இவ்விருது தரும் விழா தோக்கியோவில் உள்ள ஜப்பானிய அரச குடும்பம் வசிக்கும் அரண்மனையில் நடைபெற்றுள்ளது.

ஜப்பானின் அறிவியல் கண்டுபிடிப்புகளில் இவரது பங்களிப்பினை கவுரவிக்கும் பொடுட்டு இவ்விருது தரப்பட்டுள்ளது.

குறிப்பாக, பேராசிரியர் புஜிசிமாவின் அறிவியல் நுட்ப கண்டுபிடிப்புகள் மூலம் ஜப்பானிய வர்த்தக சந்தையில் 60 பில்லியன் யென்னுக்கு ஜப்பானிய நிறுவனங்கள் இலாபம் ஈட்டியுள்ளன.

தொழில்துறையில் இனி வரும் காலங்களில் இத்துறை இன்னும் பல திசைகளில் பயணிக்க உள்ளது. 

1972 ஆம் ஆண்டு நேச்சர் இதழில் வெளிவந்த ஒளியில் இயங்கும் போட்டோ எலக்ட்ரோ கேட்டலிஸ்ட் மூலம் நீர் மூலக்கூறுகளை உடைத்து ஹைட்ரஜன் மற்றும் ஆக்சிஜன் வாயுவினை பெறும் இவரது புதிய கண்டுபிடிப்பு உலகெங்கும் பெரிதும் ஈர்க்கப்பட்டு இன்று "செயற்கை ஒளிச்சேர்க்கை" துறையாக விரிவடைந்துள்ளது. பல ஆயிரக்கணக்கான ஆராய்ச்சியாளர்க்ள் இத்துறையில் பணி புரிகின்றனர்.

இந்நுட்பத்தின் தொடர்ச்சியாக பாக்டீரியாக்களின் வளர்ச்சியை தடுக்கும் சுவர் பூச்சுகள், நீர் விலக்குமை பூச்சுகள் மூலம் தானாகவே சுத்தம் செய்யும் சுவர்கள், சன்னல்கள் என பல புதிய நுட்ப பயன்பாடுகளை இவரது கண்டுபிடிப்பு வேறு தளத்திற்கு எடுத்துச் சென்றுள்ள்து.

வேதியியல் பிரிவிற்கான நோபல் பரிசுப் பிரிவில் இன்று வரை விருது வெல்வதற்கான எதிர்பார்ப்பு பட்டியலில் உள்ளார். 75 வயதிலும் ஓய்வில்லாமல் ஓடிக் கொண்டே இருக்கும் பேராசிர்யர் புஜிசிமா கடந்த ஆறு ஆண்டுகளாக தோக்கியோ அறிவியல் பல்கலைக் கழகத்தின் தலைவராகவும், சர்வதேச போட்டோ கேட்டலிஸ்ட் மையத்தின் இயக்குநராகவும் பணி புரிந்து வருகிறார்.

இவரது நெறியாழ்கையின் கீழ் இரண்டு ஆண்டுகள் ஜப்பானின் ஜே.எஸ்.பி.எஸ் விருதாளராக பணியாற்றியது என் வாழ்வில் எனக்கு கிடைத்த பெரும் பேறு என்றே சொல்வேன்.

பேரா. புஜிசிமா இன்னும் பல ஆண்டுகள் பூரண உடல் நலத்துடன் அறிவியல் உலகிற்கு வழிகாட்டுதலை தர வேண்டும் என்று வாழ்த்துகிறேன்.

One of the world renowned researchers, and our beloved teacher Prof. Akira Fujishima, President of Tokyo University of Science, Director of International Photocatalysis Research Center has been received great honour “Order of Culture Merit” from Emperor of Japan.

The Order of Cultural Merit is a decoration that is given to people who have shown significant achievements in the development of culture in Japan.

In this context, Prof. Fujishima’s outstanding contribution and Innovation on several scientific fields including photoelectrocatalytic water splitting, antimicrobial coatings, and self-cleaning surface topics has been recognised for this merit. His ground breaking discovery on “photoelectrocataytic water splitting” triggering the new research fields “artificial photosynthesis” and “Photocatalytic water treatment”. Thousands of reserachers are currently working in these fields towards to solve the global energy crisis and environmental pollution issues.
On the other hand, Prof. Fujishima’s innovation generate 65 billion Japanese yen worth industrial business in Japan. This explains the impact of his research work in humanity applications.

My hearty congratulation to Prof. Fujshima for receiving the “Order of Merit” award and wish him to guide Japan scientific community with good health.

 

சிதறால் மலைப் பயணம் 

(Chitharal Rock Temple, Kanyakumari District)

திற்பரப்பு அருவிக்கு சென்று விட்டு திரும்பும் வழியில் அப்பகுதியில் இருக்கும் மிகப் புகழ் வாய்ந்த சமணர்கள் வாழ்ந்த சிதறால் மலைக்கு  (Chitharal rock temple) நிச்சயம் போகலாம் என ஜோ மில்டன் அண்ணன் பரிந்துரைத்த போதுதான் அப்பெயரையே நான் முதன் முதலில் கேள்விப்பட்டேன். 

சமணர்கள்தான் முதன் முதலில் தமிழகத்தில் மலைக் குன்றுகளில் "பள்ளி" என்றழைக்கப்படும் மாணவர்களுக்கு அறிவைச் சொல்லித்தரும் இடங்களை அமைத்தனர். அதன் நீட்சியே இன்று நாம் புழங்கும் பள்ளிக் கூடம் என்ற வார்த்தைக்கு வேராக இருக்கிறது.   அத்துடன் வழிபடுவதற்காக, மலைக் குன்றுகளில் அற்புதமான சிற்பங்களை செதுக்கி வைத்திருந்தனர். 

மூன்று வருடங்களுக்கு முன்பு கழுகு மலை அருகில் இருக்கும் "வெட்டுவான் கோவிலின்" உச்சியில் இருக்கும் சமணர் படுக்கைகளை நேரில் சென்று பார்க்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. அற்புதமான அந்த சிலைகளை நம்மவர்களின் குரங்கு வேலைகளிடம் இருந்து பாதுகாக்கும் பொருட்டு சிலைகளை தடுப்பு கம்பிகள் போட்டு வைத்திருந்தனர். 

அதற்கு பிறகு சமணர் படுக்கைகளை, சிற்பங்களை பார்க்க மீண்டும் ஒரு நல்ல வாய்ப்பு ஜோ அண்ணன் மூலம் அமைந்தது. திற்பரப்பு அருவியில் குளித்த பின், மாத்தூர் தொட்டி பாலத்தை பார்த்து விட்டு நண்பர்களுடன் சிதறால் மலைக்கு போகும் போது மாலை 3 மணி ஆகி விட்டது. 

சிதறால் மலை, நாகர்கோவிலில் இருந்து, மார்தாண்டம் செல்லும் திசையில் 40 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் உள்ளது. நாகர்கோவில் திசையில் இருந்து வருபவர்கள் மார்த்தண்டம் சென்று அங்கிருந்து திருவட்டாறு, குலசேகரம் செல்லும் சாலையில் மார்த்தான்டம் பேச்சிப் பாறை சாலையில் 2 கிமீ தாண்டி இடது புறம் செல்லும் சிறிய சாலையில் திரும்ப வேண்டும். செல்லும் வழியில் தாமிரபரணி சிறிய கால்வாயாக உருவெடுத்து ஓடிக் கொண்டிருந்தது.  தாமிரபரணி ஆற்றினை திருக்குறிச்சி பாலம் வழியாக கடந்து போனால் இரண்டு பக்கமும் ரப்பர் தோட்டங்கள் தான். 

சிதறால் மலைக்கு செல்லும் வழியெங்கும் வார்த்தைகளால் விவரிக்க முடியாத அழகு.

ஏற்கனவே திற்பரப்பு அருவியில் செம்மையாக ஆட்டம் போட்டிருந்ததால் நல்ல களைப்பினால் தூக்கம் வந்து வந்து போனது. ஒரு வழியாக சிதறால் மலை அடிவாரத்தை வந்து அடைந்து விட்டோம். நல்ல மேடான பகுதியில்தான் மலையின் அடிவாரம் உள்ளது.

சிதறால் மலை, தற்போது இந்திய தொல்லியல் ஆய்வகத்தினரால் (Archaeological Survey of India) கையகப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

சிதறால் மலை உச்சிக்கு செல்லும் பாதை நேர்த்தியாக போடப்பட்டிருந்தாலும், நல்ல செங்குத்தாக செல்லும் பாதையில் ஒரு கிமீ தூரம் ஏற வேண்டும் என்று நினைத்த போது நண்பர்கள்கள் பலரும் பின் வாங்கினர். ஆனால் மலை உச்சிக்கு செல்ல வேண்டும் என்று சில நண்பர்கள் உறுதியாக இருந்ததால், சரி என மேலே ஏறத் துவங்கினோம். செல்லும் வழியெங்கும் பெரிய கற்பாறைகள். இடது புறம் மலைக் குன்று தொடர்ச்சியாக சென்று கொண்டிருந்தது.

மலையில் பதினைந்து நிமிடம் நடந்து முடிந்த போது மலையாள குடும்பம் ஒன்று எதிரே வந்து கொண்டிருந்தது.

அந்த குடும்பத்தில் இருந்த பெரியவரிடம், "சேட்டா, மேலே கோவிலுக்கு இன்னும் எவ்வளவு தூரம் இருக்கும்" என்று கேட்டோம். அவர் சிரித்துக் கொண்டே நடக்கும் தொலைவில், அருகில் தான் உள்ளது என்று சொன்ன போதுதான் நிம்மதியாக இருந்தது.  மிகவும் களைத்துப் போய், தஸ் புஸ் என்று நாங்கள் மூச்சு விட்டதைப் பார்த்து அவருடன் வந்திருந்த பெண்மணிகள் அவர்களுக்குள் சிரித்துக் கொண்டனர்.

ஏனெனில் உடற்பயிற்சியே செய்யாமல் நன்கு பெருத்திருந்த நண்பர்கள் கூட்டத்தினரோடு நானும் கடுமையாக சிரமப்பட்டேன். வழமையாக‌ உடற்பயிற்சி செய்யும் நண்பர்கள் இயல்பாக ஏறியதைப் பார்த்த போது ஊருக்கு போன பின் உடனடியாக உடற்பயிற்சியினை துவங்க வேண்டும் என்று நினைத்துக் கொண்டேன்.

ஒரு பக்கம் களைப்பு, இன்னொரு புறம் விடாதடா கைப்புள்ள என்று ஒருவரை ஒருவர் தேற்றியபடி வேகமாக மலையின் சாலையில் ஏறினோம்.

அங்கு வைக்கப்பட்டிருந்த இரண்டு அல்லது மூன்று அறிவிப்பு பலகையில் ஆங்கிலம், மலையாளம் மொழியில் மட்டுமே தகவல் இருந்தது.. இப்பகுதி தமிழகத்தில் இருந்தாலும் அருகில் இருக்கும் கேராளவின் வீச்சு அதிகமாகவே இருந்தது. இப்பகுதி 50 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வரை கேரளாவில் இருந்த தாக்கமாகவும் இருக்கலாம்.

ஒரு வழியாக மலை உச்சியில் உள்ள கோவிலுக்கு சென்ற போது பாதி கோபுரமாய் ஒரு கட்டிடம் தெரிந்தது. ஒருவேளை இடி, மின்னலில் தாக்கி  இந்தக் கோபுரம் இடிந்திருக்கலாம் என்று வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் கருதுகிறார்கள்.

கோவிலின் முன் பகுதிக்கு செல்லும் வழியினை தேடிய போதுதான் பாறை இடுக்குகளில் உள் நுழைந்து செல்லும் அழகான வழித்தடம் தென்பட்டது. அவ்விடத்தில் இருந்து 50 மீட்டர் பாறை இடுக்குகளின் வழியாக சிறிய தடத்தினால் இறங்கினால் நன்கு உட்காரும் வகையில் திண்ணை போல ஒரு இடம் இருந்தது.

இந்த திண்ணை போன்ற பகுதி, மலை உச்சியில் இருக்கும் பகவதி அம்மன் கோவிலின் வலது புற சுவராகும். இந்த  கற்பாறையில் வரலாற்றில் நிலைத்து நிற்கும் அழகிய திகம்பரர் சிலைகள் இருக்கின்றன.

சிதறால் மலைக்கு செல்பவர்கள் இந்த இடத்தில் உள்ள சிற்பங்களைப் பார்க்க குறைந்தது ஒரு மணி நேரமாவது எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். ஏனெனில் இந்த சிற்பங்கள் முதலாம் நூற்றாண்டில் இங்கு வசித்த திகம்பரர் பிரிவைச் சேர்ந்த சமணர்கள் செதுக்கியது.

குறிப்பாக முக்குடையின் கீழ் அமர்ந்திருக்கும் வர்த்தமான மகாவீரரின் சிலை மிக முக்கியமானது. சமண மதத்தின் 24 தீர்த்தங்கரர்களில் ஒருவரான "அரிமான் ஏந்திய அமலி" என்று சொல்லப்படும் சிங்கம் தாங்கிய ஆசனத்தில் அமர்ந்திருக்கும் தீர்த்தங்கரர் சிலைக்கு இருபுறமும் யட்சனும், யட்சியும் காவலுக்கு நிற்கிறார்கள். இவருக்கு மேலே பிண்டி மரமும், தேவ தேவதைகளும் இருக்கிறார்கள். சிலைக்கு மேலும், வலப்புறமும் பாம்பு தலை குடையின் கீழ் நிற்கும் தீர்த்தங்கரர் தொடங்கி மீதம் இருக்கும் 23 தீர்த்தங்கரர்களின் சிலைகளையும் செதுக்கி வைத்திருக்கிறார்கள்.

முக்குடை கீழ் அமர்ந்திருக்கும் 24 வது தீர்ந்தங்கரர் மகாவீரர்.

தீர்த்தங்கரரை வழிபடும் அம்பிகை சிலை

 தீர்த்தங்கரர்கள்

தீர்த்தங்கரர் பரசுவதநாதர், பத்மாவதி தாயார் சிலை.

மகாவீரர் சிலைக்கு அருகில் தீர்த்தங்கரர்களை வழிபடும் விதமாக அம்பிகை, வித்யாதரர்களின் சிலைகளும் உள்ளன. புடைப்பு சிற்பங்களின் இடைவெளியில் பந்தலிடுவதற்கு ஏதுவாக பாறையின் மீது போடப்பட்டிருக்கும் பொந்துகளை நாம் காணலாம்.

ஒன்றில் இருந்து, இரண்டு அடி அளவில் மிக நேர்த்தியாக செதுக்கப்பட்டு இருக்கும் இந்த புடைப்பு சிலைகள், மற்றும் சமணக் குடைவரைக் கோவில், கி.பி முதலாம் நுற்றாண்டில் இருந்து ஆறாம் நூற்றாண்டு வரை நிறுவப்பட்டது..  தமிழகம் முழுவதும் சமணர் படுக்கைகளில் காணக் கிடைக்கப் பெறும் இத்தையக புடைப்பு சிலைகளே பின்னாளில் தமிழகத்தில் பல்வேறு நூற்றாண்டுகளில் செய்யப்பட்ட அழகிய வெண்கலத் திருமேனிகள், மனித உருவம் (iconography) சார்ந்த சிற்பங்களுக்கு முன்னோடியாக இருந்தன என பேராசிரியர் தொ.பரமசிவன் (தொ.ப) கூறுகிறார்.

சிலைகளைப் பார்த்த பிறகு கீழே இறங்கி, இடது புறம் திரும்பினால் பகவதி கோவிலின் முன் பகுதியினை அடையலாம். கோவிலின் முன்பகுதியே பெரிய மேடை போன்ற அமைப்பின் மேல்தான் உள்ளது. தரைத்தளத்தில் இருந்து சம தளத்தில் கருவறை இல்லாமல் படிகட்டுகள் மேல் ஏறி செல்லும் விதத்தில் கோவிலின் வாசற் பகுதி உள்ளது.

சமணர்கள் வாழ்ந்த இப்பகுதியினை 13 ஆம் நூற்றாண்டில் பகவதி அம்மனை பிரதிஸ்டை செய்து இந்து கோவிலாக மாற்றம் செய்யப்பட்டு இருக்கலாம் என்று வரலாற்று ஆய்வு கூறுகிறது. கோவிலின் இடது புறம் இருக்கும் பாறையின் மீது வட்டெழுத்தில் கோவில் பற்றிய தகவல் உள்ளது.

கோவிலின் எதிரே இயற்கையில் அமைந்த சிறிய குளம் உள்ளது. குளம் என்றால் நம் ஊர் கோவில் வாசலில்  இருக்கும் தெப்பக் குளம் போன்று இல்லாமல் பாறையினை   அகழ்ந்து  சிறிய நீர்த்தேக்கம் போல  இருந்தது.

இந்தப் பெரிய நீர் தேக்கத்தின் அருகே சிறிய குட்டையும் இருந்தது. தற்போது அதில் பாசி படர்ந்து இருந்தது. அன்றைய கால கட்டத்தில் மலைகளில் பள்ளிக் கொண்ட சமணர்கள் தங்களுக்கென்று பாத்திரம் ஏதும் வைத்துக் கொள்ளவில்லை.

பகவதி அம்மன் கோவிலின் முன்புறம் உள்ள நீர்க் குட்டை

பகவதி அம்மன் கோவிலுக்கு இடதுபுறம் இருக்கும் பாறையில் இருக்கும் வட்டெழுத்து கல்வெட்டுகள்.

பகவதி அம்மன் கோவிலுக்கு இடதுபுறம் இருக்கும் பாறையில் இருக்கும் வட்டெழுத்து கல்வெட்டுகள்.

சமணர்கள் வாழ்ந்த கால கட்டத்தில், எட்டுநாள் (அட்டோபவாசம்), பதினாறு நாள் (சோடசோபவாசம்) உண்ணா நோன்பு இருக்கும் வழக்கத்தை கொண்டிருந்தனர். உபவாச காலத்தில்,  இந்த குழியில் உள்ள நீரை கையினால் மோந்து அருந்தியுள்ளனர் (Reference:பண்பாட்டு அசைவுகள், பேராசியர் தொ.பரமசிவன், பக்கம் 102)

கோவிலின் எதிரே இருக்கும் பகுதிதான் சிதறால் மலையின் உச்சிப் பகுதி அங்கிருந்து 360 டிகிரியில் சுற்றிப்பார்த்தால் கண்ணுக்கெட்டிய தூரம் வரை பச்சை பசேல் என குமரி மாவட்ட அழகின் ஒரு பகுதி பிரம்மிக்க வைக்கிறது. மலைக்கு எதிரே தாமிரபரணி ஆறு ஓடுவதை மலையின் உச்சியில் இருந்து பார்க்கலாம்.

நண்பர்கள் அனைவரும் அப்படியெ அந்தப் பாறை மீது சிறுது நேரம் நடந்தும், படுத்தபடியே தென்றல் காற்றை அனுபவித்தோம். அமானுசிய அமைதி, சில்லென்ற காற்று என ஏகாந்தமான ஒரு சூழலை அனுபவிக்க கரும்பு தின்ன கூலி எதற்கு? என்பது போல் அங்கேயே ஒரு மணி நேரம் செலவிட்டோம்.

திரும்பி வரும் போது அதே வழியில் மலையில் போடப்பட்ட சாலை வழியாக வராமல், சிறிது தூரம் மலையின் பக்கவாட்டில் இறங்கினோம். மழை பெய்தால் நீர் வழிந்தோடும் தாரைகள் நன்கு தெரிந்தது. நிச்சயம் மழை பெய்யும் போது இந்தப் பகுதிகள் பாதுகாப்பானவை அல்ல.

நாங்கள் சென்ற சமயம் பாறையின் பக்காவாட்டு பகுதி நன்கு காய்ந்து ஓரளவிற்கு நடப்பதற்கு ஏதுவாக இருந்தது. ஆனாலும், நண்பர்கள் பயந்து பயந்து மெதுவாக காலடி எடுத்து வைத்து இறங்கி வந்ததை பார்தத போது நண்பர் ஒரு பார்த்து கடுப்பாகி விட்டார்.

இதில் ஆச்சரியம் என்னவென்றால் இப்படி வரும் வழியில் பாறையினை குடைந்து பத்து பேர் படுக்கும் அளவிற்கு சமணர் படுக்கை (குகைத்தளம்)
 ஒன்றை பார்த்தோம். இந்த படுக்கைக்குள் ஒரு ஆள் குனிந்துதான் நுழைய முடியும். ஆனால் அகல‌ வாக்கில் பதினைந்து அடி இருக்கும் இருந்த இந்த குகையினை இவ்வளவு நேர்த்தியாக, அதுவும் தரைப்பகுதி சிறிய மேடு பள்ளம் இல்லாமல் ஒரே சீராக செதுக்கி இருந்ததை பார்க்கவே ஆச்சரியமாக இருந்தது.

இந்த குடைவரை முன்பு இரண்டு இஞ்ச் அளவில் சிறிய  காடி போன்ற அமைப்பினை வெட்டி வைத்திருக்கிறார்கள். நான் மேலே சொன்னபடி, உபவாச காலத்தில் சமணர்கள் நீர் அருந்துவதற்கு இந்த தொட்டி பயன்பட்டிருக்கலாம்.

சமணர் படுக்கை குகைக் தளம், சிதறால் மலை, குமரி மாவட்டம்.

ஒரு வழியாக சிதறால் மலையின் கீழ் அடிவாரத்திற்கு வந்த போது நாக்கு வறண்டு போய் தண்ணீரை தேடினோம். நீண்ட இடைவெளிக்கு பிறகு பெரிய உடற்பயிற்சி செய்தது போல உடல் களைப்பாக இருந்தது. ஆனால் சிதறால் மலையின் உச்சியில் பார்த்த சிலைகளும், வனப்பு மிக்க இயற்கையும் மீண்டும் அப்பகுதிக்கு செல்லும் ஆர்வத்தை தூண்டியது.

குமரி மாவட்டத்திற்கு சுற்றுலா செல்பவர்கள், நாகர்கோவிலில் இருந்து 45 கிமீ தொலைவில் உள்ள சிதறால் மலைக் கோவிலுக்கு நிச்சயம் சென்று வாருங்கள்.

இந்தப் பயணத்தின் போது குமரி மாவட்டதின் நிலப்பரப்பினையும், இங்கு வாழும் மக்களின் சமூக வரலாற்றைப் பற்றியும் பல கேட்டிராத தகவல்களை ஜோ அண்ணன் காரில் சொல்லியபடியே வந்தார்.

இந்தப் பயணம் என் வாழ்வின் மறக்க முடியாத பயணங்களில் ஒன்று என்றுதான் சொல்வேன்.

பகவதி அம்மன் கோவில் வாசலில் நிற்கும் பூத கணம்

பகவதி அம்மன் கோவில் வாசலில் நிற்கும் பூத கணம்

பகவதி அம்மன் கோவிலின் இடது புறம்